و من خطاب به آنها می‌گویم

یمانی آل محمد (ع) ، سید احمد الحسن (ع) :

ما با آن‌ چه در کتاب‌ های ایشان -‌علمای شیعه ی بی‌ عمل‌- درج شده است به سراغشان آمدیم ، ولی آنها به وصیّت پیامبر خدا حضرت محمد (ص) و به روایات ائمه (ع) کفر ورزیدند و از همین رو این گفتار خداوند متعال بر آنها مصداق یافت که :

ولَمَّا جَاءهُمْ رَسُولٌ مِّنْ عِندِ اللهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْ نَبَذَ فَرِيقٌ مِّنَ الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ كِتَابَ اللهِ وَرَاء ظُهُورِهِمْ كَأَنَّهُمْ لاَ يَعْلَمُونَ

(و آن هنگام که فرستاده‌ای از جانب خداوند بر آنها مبعوث شد که آن ‌چه نزدشان بود تصدیقش می‌کرد ، گروهی از اهل کتاب ، کتاب خداوند را آنچنان پشت سر خویش افکندند که گویی از آن اطلاعی ندارند).

و من خطاب به آنها می‌گویم : اگر مؤمن به این دعوت جز به واسطه ‌ی وصیّت رسول خدا علم نیابد ، این خود حجتی رسا و بالغ برای وی در پیشگاه خدای سبحان و متعال است و کافی است که آن را بر کفن خویش بنویسد تا حجتی در برابر خداوند باشد.

آیا حجت کسی که با وصیّت حضرت محمد (ص) احتجاج می‌کند را انکار می‌کنید ؟ شما را چه می‌شود ، حال آن که دلایل این دعوت از روایات پیامبر (ص) و ائمه (ع) از کتب تمام فرقه‌ های مسلمین به حدی زیاد است که حتی شیعه و سنّی ، وهابی ، اسماعیلی ، علوی و دیگران به آن ایمان آورده‌اند.

بر تکذیب‌کنندگان -اگر بنا به ادعای خودشان عقیده‌ای مورد رضای حق دارند‌- شایسته است ادلّه‌ای که دعوت حق آورده را رد کنند و صحت اعتقادشان که این دعوت ریشه ‌کن نموده ، و با روشنی هر چه تمام‌تر بیان نمودم که آنها در گمراهی آشکار هستند -‌که حتی برای چهارپایان نیز آشکار است‌- ثابت نمایند ؛

ولی ما با کسانی که خدای متعال آنها را چنین وصف کرده است چه می‌توانیم بکنیم :

أمْ تَحْسَبُ أَنَّ أَكْثَرَهُمْ يَسْمَعُونَ أَوْ يَعْقِلُونَ إِنْهُمْ إِلَّا كَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِيلًا

(يا گمان کرده‌ای که بيشترشان می‌شنوند یا می‌فهمند ؟ اينان چون چهارپايانی بيش نيستند ، بلکه از چهارپايان هم گمراه‌ترند).

به هر حال اگر به عذاب و به هلاکت کسی که قسم بخورد یا مباهله کند ایمان دارند ، به هلاکت حیدر مشتت ایمان بیاورند ولی آنها کجا از این مطلب پند می‌گیرند ، حال آن که آن ها شیاطینی هستند که شیاطین ایشان را از جای برانگیخته و تحریک نموده‌اند و هرگاه این دعوت به گوش‌شان بخورد ، هم‌چون میمون حمله می‌آورند تا به این ترتیب خداوند مسخ شدن آنها به صورت میمون را بر هر فرد عاقلی که آیات الهی را به گوش جان می‌شنود آشکار سازد :

فلَمَّا عَتَوْا عَنْ مَا نُهُوا عَنْهُ قُلْنَا لَهُمْ كُونُوا قِرَدَةً خَاسِئِينَ

(و چون از ترک کردن چيزی که از آن منع‌شان کرده بودند سرپيچی کردند ، گفتيم : بوزينگانی مطرود شويد).

جواب های روشنگرانه ، ج ۴

اشتراک گذاری
Share

2 comments on “و من خطاب به آنها می‌گویمAdd yours →

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *